Zasada winy

Odpowiedzialność za czyn niedozwolony ponosi osoba uznana za winną tego czynu.

Zasada ryzyka

Ustawodawca przewidział w pewnych określonych przypadkach, np. wypadki komunikacyjne, prowadzenie przedsiębiorstwa wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody, rozszerzenie odpowiedzialności, na zasadę ryzyka. Ma to służyć rekompensacie poszkodowanym szkód wyrządzonym przez te urządzenia ( np. Samochód, ciągnik, inne maszyny ) bez udowadniania winy sprawcy, ponieważ ryzykuje On używając tych urządzeń.

Zasada słuszności i utrwalonych zwyczajów

Jeżeli przez zgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej została wyrządzona szkoda na osobie, poszkodowany może żądać całkowitego lub częściowego jej naprawienia oraz zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, gdy okoliczności, a zwłaszcza niezdolność poszkodowanego do pracy lub jego ciężkie położenie materialne, wskazują, że wymagają tego względy słuszności ( art.417 KC )

Uzasadnieniem tej odpowiedzialności jest w istociezadośćuczynienie celom humanitarny. Obejmuje to odszkodowanie zarówno uszczerbek majątkowy jak i krzywdę.

Utrwalony zwyczaj.

Utrwalonym zwyczajem nazywamy po prostu niezawartą w pisanym prawie powszechnie przyjętą tradycję, wprowadzającą wzór powinnego postępowania. Na podstawie kilkukrotnie już przywoływanego art. 46 ust. 3 Konstytucji dreamlandzkie sądy mogą rozstrzygać biorąc pod uwagę utrwalony zwyczaj, o ile rozstrzygnięcie na podstawie prawa pisanego jest niemożliwe. W toku tego wykładu zdarzy się zapewne, że zwroty "utrwalony zwyczaj" i "precedens" stosować będziemy zamiennie. Nie jest to całkowicie słuszne, choć przyjmujemy je jako ułatwienie; precedens jest bowiem pojęciem węższym, określającym jedynie decyzje organu państwa (w szczególności sądu) posiadające moc wiążącą dla stosowania prawa w stosunku do następujących po nim podobnych przypadków. Utrwalony zwyczaj może zaś dotyczyć znacznie szerszej gamy przypadków, w tym nie opartych na decyzji organów państwowych, a wprowadzonych jedynie poprzez powszechnie przyjęty obyczaj.